Unutmuştum öğretmen okulundan beri
Çizgilerle uğraşıp desen çizmeyi
Ne zaman ki bir şaka yaptım
Bizim Ali’ye
Bunca yıl sonra siftah ettik kara kalemle çizgiye
Demiştim ki bir fotoğrafının altına
“Sende oldukça bu burun
‘Çizgilerle portre’ni yapacağım
Haberin ola”
Bir başladık, durdurana aşk olsun
Ahmet Özbek’in deyimiyle
Seriye bağladık
Yetmiş kadar oldu
Ailenin, yakınların ve arkadaşların
Çizgilerle portresi
Ne diyelim bu da yazmaktan gayrı
Yeni uğraşım
Daha yeni çizimler bekliyor, pek çok yakınım arkadaşım

Şu yukarıda görülen iki resim var ya
Beni çok uğraştırdı
Kim mi onlar
İkisi de sınıflarımız ayrı da olsa okuldaşım
Biri Hayrullah Yılmaz
Bilirsiniz, daha önce “İNSANIN ARKADAŞI OLMALI” başlıklı yazımda
Onu anlatmıştım
Diğeri
Ahmet Özbek
Avanoslu
Kapadokya
Hani Bedri Rahmi’nin “Görmeden ölmeyin!” dediği
“Güzel atlar diyarı”ndan
Okuldayken pek bilmesek de birbirimizi
Elli yıl sonra
Güzel bir dostluğun, arkadaşlığın içinde bulduk kendimizi

Fotoğraflardan çiziyorum bakarak
“Çizgilerle portre” desenlerini
Bu adamların
Can dostların
Benden de iki üç yıl fazla yaşları
Hay maşallah
İkisinde de saçlar kırçıllaşsa da öylece duruyor
Dişler de yerinde
Hele Hayrullah
Göstere göstere dişiyle fındık kırıyor
Eee, şikayetim ne benim
Anlamadınız mı daha
Adamların yüzlerine baksanıza kardeşim
Biri Ege’nin, biri Doğu Anadolu’nun fiziki haritası
Yüzdeki benler, derin çizgiler de cabası
Kalemle dokunmadık yer kalmıyor
Yüzlerde
Uğraş uğraş bir hal oluyorum
Ama olsun
Çizgilerim
Acemice de olsa
Amatörce de olsa
Yaşasın bu iki dost
Ve tüm sevdiklerim, arkadaşlarım
Sağlık içinde
Hem gönlümde hem çizgilerde
………………………………………………………………….

Numan Kurt
15 Mart 2018