Göçüp...
Gidenler hiç geri gelmiyor
Ecel vaktine kadar imtihan bitmiyor

İbret
İnsan için idrake inkişaf ediyor
Samimiyet ve sadakat vefa bekliyor

Nice
Köşkler, saraylar niçin yapılmıştı
İhtiras, heva, tutkuya kimler sığınıldı

Gücün
Kudretin, varlığın aslı bilinmedi
Her emanet azimet, ihlas, şuur içindi

Zan
Beşer için ne sinsi bir zafiyettir
İnsan aklı bilgi,irfanıyla nizam etmeli

Her
Tercih ve kararı geleceği için
Mizana çıkacak olan hesabın defteri

Viran
Olmuş ve terk edilmiş mekanlar
Bir zamanlar umut arzu için yapıldılar

Bir sedanın
Akıl, vicdan, ruh adına sevdanın
Hangi vaktinde öteyi umut için andılar

İnsan
Neden akılsız, nankör diye anılır
İtham edilen yoksa gafleti seçen midir

Kelam
İnsan için öz ve Siret için nedendir
Henüz kendini bilmeyenden ne beklenir

Sabır
Teenni, makul ve edep, ihlas içindir
İnsan insan için vazgeçilemez değeridir

Huzur
Ve saadeti yalnızlıkta arayanlar
Kendi hakikatinden geçen zavallılardır

Yitik
Ve kayıp arzularda mutluluk arayan
Nefsi heva, tutku zafiyet adına avunandır

Mustafa Cilasun