Gittiğinde ölür gibi oldum
Merak etme evlendiğinde tabutuma konurum
Hayat denilen meçhulde
Bu imiş nasip aşkın ile yok olurum

Gelme beyaz gelinliğin ile kabrime
Gelipte bir damla gözyaşı dökme
Dökersen bir gül açacak bilirim
O gül ile bir kez daha varacağım ölüme

Sinem cehennemden bir katre
Yanmak ki buna ne çare
Halim sonsuzlukta kör düğüm
Çözülmez de kavuşmadıkça yare

Ne dost denilendedir şifa
Nede yar denilecek başka bir kadın da
Bilirim merhem ararsın tabibim
Bil ki ondan öte hiç bir vakit olmaz deva

Sövsem yine ben ağlar yanarım
Ahım tutsa olur benim kahrım
Söyle felek ne yaptım ben sana
Hangi zaman da kime dokundu zararım

Yakındır yolculuk binerim dört kolluya
Dört omuz gerek haber verile dostlara
Dökülmesin gözyaşı, giderim ebediyete
Adım yazılmasın mezar taşına

Yar dediğim ararsa varmasın yanıma
Girmişim bir defa kara toprağa
Sevda çiçek olup açmasın
Ölüm bir daha varmasın koynuma