_ Gün ışığı mıydı bu üzerimdeki

yoksa bir türkü müydü rüzgârda

neden o zaman yansıttı ışığı üzerime bu egemen nefret.

_ Nihayette sürüklendi adımlarım takırtılı kaldırımlardan boşluğa

ve ıssızlığa helecanlarla titreyen yüreğim

beni çağırıyor şimdi uzaklıklar.

_ Mavi bakışların İzmir zaferi

ki bu rüzgârlardır beni sonsuzluğa götüren

ve hep o en son düşen yapraklar

ısrarla yolu gözlenen o konuğu beklediler

artık ona çatlak duvarlı evlerin kapılarındaki korkuyu göstereceğim.

_ İşte o uzaklıklarda bir gölcük var

kayalar arasında

dostumun yüreğini yanıtlayacak ölçüde büyük

gölcükten tedirgin bu gövdeler

ve aynı susuzluk

bir düzen verin artık iç hayatıma benden habersiz

sele kapılmış gibi bugün tüm imgelemim

sanki gerçek hayatta da böyleymiş gibi

o doğuştan içimde olan zindan korkusundandır diye düşünüyorum biran.

_ Bir zamanlar benden olanlar seyretsinler diye yaşananları

dönüştürün beni

bir çiy tanesi nasıl da kaplıyorsa bedenimi

uzak denizlerden

ve son tahlilde yine o boş bakışlar baki kalacak.

_ Ey kam

tek ses yok ki bu düzeni bozan!