![]() KORKULUK
Bir korkuluk gibiyim, ortasında Dünyanın.
Canlı mı cansız mıyım, vallahi bilmiyorum. Ne kelebek ne bir kuş, tek canlı benim sanki! Titreyen yaprak gibi, öylece bekliyorum. * Bir insan sahtesiyim, ottan çöpten samandan. Kargalar bile korkmaz, konarlar kollarıma. Korkuluğum dedim ya, korkulardan korkuluk. Yüzüme bakanım yok, yok bakan yollarıma. * Bütün insanlar aynı, ben gibiler korkuluk. Sustukça susuyorlar, her birisi bir korkak. Suyun başında Nemrut, kelle paça sayıyor. (Orta)nın (doğu)sunda, yok kimse suça ortak. * Korkuluk insanların, korkulu liderleri. Dinle imanla süslü, kulluk satışındalar. Kör korkulu kulluklar, kayıp hayatlarıyla, Ecelsiz ölümlere, mezar satışındalar. * Korkuluk gibiyim ben, ortasında hayatın. Canlı diri olmaktan, vallahi utanıyorum. Korkuluk hep yerinde, kaçan benim sürekli, Yazık insanlığımı, üstümde tutamıyorum. * Bekliyorum ben insan, öylece bekliyorum. Zamansız ölümlere, adaylar seçiyorum. Korkuluk rollerimle, susuyorum sadece. Bin yıldır on bin kere, insanlığı eziyorum. * Çanak yalayanların, en iyi korkuluğu, Şu insancıklar var ya insan olamıyorlar. Ben korkuluğa bakıp, kurşuna tutuyorlar. Gerçek korkuluklar kim, kimdir bulamıyorlar. Şuayipodabaşı… 20.07.2017/Kepez/Ç.Kale |