Hüzünler sarılmış mevsimlere
Yapraklar feveran içinde
Dallar kuşları göçmen etmekte
Sıtmaya tutulmuş bulutlar
Alevden ter dökmekte

Ne zaman böyle uzadı hicran yolları
Ne zaman sel bastı yürek koylarını
Ne zaman alev aldı ırmak boylarını

Göğe yükselen bu hayal ne
Bir türlü sırrına eremediğim
Bir hayal alemi-ki
Rüyalarımı kavramış
Sabahın fecri-ne ermemiş
sarıp sarmalamış benliğimi

Kuytulardan gelen sesleniş
Çeker aklımdan
Uyutur koynunda beni

Yabancı bir fırtınayla sürüklenirim
Yabancı düşler ülkesine
Uyanır tenim soğur bedenim
Korkar ruhum
Ayrılmak istemez bedenimden
Sığınır yüreğimin nüvesine
Masum yavru bir ceylan gibi

Elimi sol yanıma koyarım
Avuçlarım, hayalden-de olsa yüreğimi
Ruhum kalbimden çıkacakmış gibi
Son bir hıçkırık takılır nefesime
Anlarımki ben son yolcusuyum
Bu kervanın
Yabancı düşler ülkesine
Gidiyorum demekki


HÜLYA ÇELİK