matem denli bir masal cenazesi
böyle tanımlanabilir

ne mi?

o güler, bir kuş cıvıldar sesi
ne yeşile ihtiyaçtır bahar
ne bir ıhlamurun yeşiline düşen cemresi
o güler
oğul verir anaç arılar
yazın doğan tayların ilk nalıdır
uçsuz bozkır dörtnaladır, şahlanırlar
dorudur artık
ve doğrudur; o güler
tohumunu yedi yaran güller
yediverir
rengi kanasa dalında aşiyan

onun yokluğu zemheridir



secdesi noksan tebdil-i ibadet sesi
böyle de denebilir

neye mi?

ellerimi bağlasa taziyedir
o ağlar mevsim değişir bakınız bu hüsn-i talil değil
tabiata halel gelir bırakın mevsimi
ay aralığa girer dönence oğlak
pythagoras hortlar mezarında ona münhasır dik açı
o ağlar, beyaz giyer milyarlarca yaprak
bu sayı değil bu sarı irrasyonel
saçlarından bahsediyorum
onu sevmeliyim oscar wilde, onu çok sevmeliyim
sevdim de elhak; o ağladı
konya ve ankara’yı gözlerine ilikledim
kurusun kalbim, tuz gölü onun yanakları

naziredir, mekruh sonlu bir masala




Emreyılmaz
Aralık/2017