2
Yorum
7
Beğeni
5,0
Puan
2143
Okunma
ÇOCUKKEN
Çocukken her gece uçardık.
Uçardık özgürce biz;
çocuktuk alabildiğine,
haylaz ama u/mutlu.
Çocukken rüyalarımız engin,
gökyüzü açık,
günyüzü maviydi bizim için.
Kuşkusuz korkusuz ve yağız,
kendinden emin ve özgür.
Uçardık rüyalarda sınırlar tanımadan,
kurşun sesi duymadan,
insanlık henüz bozulmadan,
vakur ve mutlu.
Düğümlü olsa bile sarıldığımız ipler,
kanatmazdı avuçlarımızı.
Kopmazdı kırılmazdı umutlarımız.
Vakur ve de gururlu.
Her geçen gün eksilirken rüyalarımız,
biz büyüdük.
Artırdık şerre delil günahlarımızı.
Yitirdik masum çocukluğumuzu,
Ve kazandık kibirli büyüklüğümüzü.
Şimdi rüyalarda dahi göremiyoruz özgürlüğümüzü.
Bu yüzden, ne u/mutlu hayallerimiz var,
ne de u/mut vaat eden insanlığımız.
Efkan ÖTGÜN
5.0
100% (5)
Cevap Yaz