Aman bre Osman ağa
Gel otur Safiye’nin yanı başına
Takılın bir uçurtmanın kuyruğuna
boşaltın akşamların içini.
Mavinin meçhul izbesinde
hep aynı bakın yaşama.
el ele
göz göze
ölümüne...
Öpücükler kondurun can evinize
Boş bardaktan için pembeyi
Dökün hayal rakısında
bir masala içinizi.
Sarhoş etmek istedikçe dizeleri
ayık baksın yüzünüze kelimeler.
Koştukça dudaklarınız
güzel sözler sızsın ömrünüzün ayazına
Girin gerdeğe
dul kalan bir satır başında.
Doğmamış mevsimleri.
kurutun imgelem serasında.
Elvedasız bir küheylana binin
senelerce evvelin düş ülkesinde.
Kaybedin kendinizi
girip çıktıkça iç denizlerde.
Savrulsun saçlarınız tozkoparanda
kumda, kumsalda, dalda, dalgalarda.
Sevda borcunuz olsun elleri kınalı
ve de duvaklı.
Bütün şiirler gözlerinizi
bütün şarkılar saçlarınızı söylesin
Anlatsın sizi son sayfa
bir yaşamlık kaygı duruşunda.
Aşka nasıl baş kaldırdığınızı
alaturka faslın son notalarında..!

Ferdaca