1
Yorum
6
Beğeni
5,0
Puan
757
Okunma

Düşlerin yağmursuz
kapılardan geçiyor.
Kendinle baş başa kaldığında
düşüncelerini,
Geceden kalma karanlıkmı
yoksa basıyor.
Hiç boşuna kendini yorma…
Bu beden tükendi tükenecek
artık toprak bekliyor.
Yoksun işte,
kalbimin derinliği en hazin
sesle inliyor.
Geceden kalma bir lamba
sönüp sönüp yanıyor.
Ah! gelipte dokunsan,okşasan
tenimi…
Üşüyorum…
Hiç bir şey ısıtmıyor donmuş
yüreğimi…
Sessizce gömüyorum göğsüme
nefesimi…
Oysa içimden bir gür ses
bağırdıkça bağırıyor.
Hiç boşuna kendini yorma…
Bu beden tükendi tükenecek
artık toprak bekliyor.
Bir de,
Penceremin önününe
zamansız ışık düşüyor.
13.03.2017 / Bayram Köse
5.0
100% (4)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.