Dışarıda bir rüzgar bir fırtına
Yakındır,kar taneleri vuracak camlara
Alışık değilim böyle ayrılıklara
Rüzgar fısıldıyor hep seni bana
Neden geceler suskun
Içim daralıyor
Bu sessizlik beni geriyor,ürperiyorum
Çok derin bir yalnızlığa sürüklüyor sensizlik
Hep sorguluyorum kendimi bugünlerde
Seni düşünürken
Kumrular büzüşürdü saçak altında
Bunun adı adı çaresizlik mi
Yaşadığım şeyin adı sensizlik değil bensizlik
Hayatımı siyaha boyadın
Yetmezmiş gibi beni de aldın
Bir başka limanamı sığındın şimdi
Senden aldığım yaralar saramadım daha
Dalgalar  dingin
Dövmüyor kıyıları artık
Sert rüzgarlar da esmiyor hayatımda
Ama huzur vermiyor hiçbirşey
Bulanık hayatım
İçim acıyor her aklıma düştüğünde
Yürek yangınım geçmiyor
Hiç bir şey dindiremiyor acılarımı
Ben alışık değilim bu sulara ya da limana
Ama senden sonra her şey alabora
Yunusca