![]() ADI OLDU YALNIZLIKBu gün dilim de var bir şarkı Yolculuğum da türedi anı Başladım içimden gelenleri söylemeye Ve adı oldu yalnızlık Ve ardından çöken bir hüzün Yine vurdu geceme ay misali yüzün Başladım yazmaya Yazdım, çizdim şiiri Ne yaptıysam yine adı oldu yalnızlık Ve ardından her şeyin adı oldu yalnızlık Her şiir de beyaz bir pencere Ve içinde simsiyah bir düş Onun da adı oldu sessizlik Dolunayın aralığında buldum içi sensizlik olan odamı Yakamozun da sildim yürek burkan geceleri Ve gerçekleri ve yalanları ve hayalleri Yağmurun rahmetine bırakıyorum. Mevsimlerimde ki seni Odam sessiz, ben sessizim Yırtılıyorum ölümün metanetli dünyasına Korku bilmecesini ayırıyorum derinlere Didaktik saatlere bırakıyorum kendimi Diktatörlerin meyhanelerinde Ve yine adı oldu yalnızlık Bir kitaba başlar gibi Görür de hayatını saklar gibi Her gün yeniden, yeniden sana umut bağlar gibi Bu sefer gidiyorum Şiirlerin içinden seni sevdiğimi mırıldanır gibi Ve çağırıyorum Azrail’i sanki istediğimde canımı alacakmış gibi Bu sefer duyacakmış gibi Yine bağırıyorum duysa anlayacakmış gibi Seni seviyorum diyorum Yine doluyor geceme yakamozlar Yine başlıyor sessizlik Sessizlik ve sensizlik Ve yine yazıyorum bu hüzünlü gecem de sana Yine şiirimin adını yalnızlık koyuyorum Sanki duymayacağını, anlamayacağını anlarmış gibi Yine odamdayım, yine yalnızım Yine sensiz ve sessizim Yine yalnızım Ve yine adı oldu yalnızlık |
Beğendim...
Kutlarım...
....................................... Esen kalın, Selamlar