2
Yorum
9
Beğeni
4,0
Puan
910
Okunma
Bir küçük dünya bizimkisi
Kendi duvarlarımızla
Çevremiz dünyamız
Kendi halimize oturur ağlarız
Görmeyiz bazen olup biteni
Acılar içinde yitip gideni
Tek umudu can olan
Bir düş yaşam diyip sarılan
Belli ki herkes kendi acısını baş sanır
Kimi dertleri gördükçe utanır
Kimi acır ’ah’larla ’vah’larla
Kimi bilmezlikten gelir boş verir
Kimi ise bir umut yaklaşır el verir
Hayatta yaşamlar geçip giderken
Savaşlar halen sürerken
Açlık kol gezerken
Her şeyini yitiren bir umut sarılıyorsa hayata
Bu yaşam denen oyunda bir umut
İNSANLIĞA
5.0
75% (3)
1.0
25% (1)
Cevap Yaz