Kadın dediğin kirpi gibi olmalı.
Yaklaşmaya korkmalı erkekler.
Yalnızca sevdiğine açmalı duvağını.
Alamamalı gözlerini erkeğinden
Bir tek ona bakmalı aşk ile.

Kadın dediğin yüksek dağlar gibi olmalı.
Aşılması güç olan.
Gerekirse bir ömür sürmeli o gönle girmek.
Dayanamayan ilk durakta inmeli.
Ve almamalı kadınlar bir daha kısa mesafeli yolcuları hayatına.
Kısa mesafeye gitmeyen taksiciler gibi...


Kadın dediğin Çanakkale gibi olmalı.
En çetin savaşta dahi korumalı gönül yurdunu.
Düşmana fırsat vermemeli.
Canının yanacağını önceden sezmeli.
Korumalı öz yurdunu.
Öleceğini bile bile.
Can memleketim gibi.

Kadın dediğin çölde bir buz kristali.
Değeri paha biçilmez olan.
Sonunda yine yitip toprak olan.
Kadın dediğin cennet misali.
Ona kavuşmak imtihan ile olmalı.

Kadın Dediğin;
Ancak o vakit göçmen olmaz kendi öz yurdunda.
Kendi gemisinin kaptanı olur.
Batacağını bilse o geminin,
Herkes inse dahi o gemiden.
En son o terk eder gemiyi.

Yani demem o ki,
Kadın dediğin kadın gibi olmalı.
Kendi bildiği gibi.
Öz ve hakiki...