Beyaz meleklerin yüzündeki nur,
Senin telve gözlerinden okunur.
Düşünce yere kanadından bir tüy,
Ne sonbahar kalır bahçede, ne çiy.
En güzel şarkısını bir kuştan duy.
Duy ki; sesi kalbimize dokunur.

Çaresiz kaldım bu akılsız başla.
Seni seviyorum, beni bağışla.

Karanfil kokuyor diye soluğun,
Pencerede mora çalıyor buğun.
Dervişler seninle erdi bu sırra.
Nakşetti yüzünü geçmiş asıra.
Hatırına düşersem ara sıra,
Aniden olsun bana yolculuğun.

Geçiyorum kapından bir telaşla.
Seni seviyorum, beni bağışla.

Gün biter, mey biter; saki kalırsın.
Günahın içinde haki kalırsın.
Denizde yürür ateşten kor dağlar.
Sular adının baş harfiyle çağlar.
Mevsimler göçer, değişir bu çağlar.
Bir sen şu ömrümde baki kalırsın.

Sanma değişir iklimim bir kışla.
Seni seviyorum, beni bağışla.

Söndü mumun ucundaki alevler,
Sana gelen yolumu kesti devler.
Şemaline büründü her renk-desen.
Savaş yeri değil içim, cenk desen.
Eşitsizliğe uğruyor, denk desen.
Kalabalık oluyor sensiz evler.

Sana göçüyorum göçebe kuşla.
Seni seviyorum, beni bağışla.