Sırtımda koskaca bir dünya
Sol yanımda bir tek sen
O ahengine kapıldığım büyülü şehir

Bilmeden ne çok, ne çok şeyden vazgeçmişiz biz
Önce bizden
Takvimlerde yılgın yarınlar
Gönül sandığı ise naftalin kokulu
Oysa nasıl başlamıştı
Bir heyecan ki yürekte, her an çıktı çıkacak gibi
Şimdilerde ise solgun günlere mahkum

Bakışlarda sonbahar
Diller suskun
Boğazda bir düğüm
Yutkun çaresiz yüreğim yutkun

Gel de avuna bilirsen avun

Çoğalır her gece yokluğun
Hatıralar asılı durur her sokakta bir iz
Dillenir yürüdüğüm yollar
Değişir birden tadım, değişir içtiğim çayım bile
Karşımda kız kulesi
Gözlerimde o an ve biz
Biz eksik

Unutamadım sevdam, unutamadım
Meğer gurbetin adı dört mevsim yalnızlıkmış
Koca bir yalnızlık
Seni, beni, bizi aratan
Elimde yarım bir rota
Ağlamak boşa yüreğim
Ağlamak boşa

Sen anılardan gülümserken
Serilir önüme kızıl mavi sevdan
Gelir yerleşir yüzüme emanet bir tebessüm
Sensizlik nöbetlerine düşeriz biz
Yitik, savruk, kimsesiz
Direnir yokluğuna yüreğim

Ben sana hasret, kurulur baş köşeme musallat yalnızlık
Bir telaş başlar ki sorma gitsin
Sofram kurulur
Gecemde ay yüzün
İçerim özlemi hasrete dem vura vura
Bir ateş sarar sevginden armağan
Her mevsim, vuran her dakika yaşarım seninle

Kimi yağışlar deler
Kimi buz tutar yüreğim
Bir bakmışım çiçekler içindeyim
Yakar beni ilk gün ki gibi
Gitsen bile benden çok, çok uzaklara

Bak bu akşam da çaldı kapımı
Aklımda hayalin, anılar sayfa sayfa
Ürkek, yoksul, paramparça dökülüyor geceye
Sen yüreğimin şehri
Kim bilir sen! Sen ne haldesin
Hala aynı mı sen de yerim

Ne yapsam ne etsem ayak uyduramıyorum bir türlü
Alışamadı yüreğim bu yeni şarkılara
Eski plaklar çalıyorum
Kulaklarımda o ses
Gözümün önünde o vals
Soruyorum biz, biz nerede

Hareketlendi yine o deli duygular işte
Kasıp kavuruyor çoktan verilmiş o hüküm
Kemirirken içimi
İnfaz ediyor sensizliğe, sessizce
Bir isyan ki yüreğimde
Böyle bizsizliğe