![]() Piya 2
Ruhumda uzak bir kent soğuğu
Yokluğunun ertesi günü gibiyim Senden kalan ahlar yamaladım kalbime Ucu yanık satırlar Bir de hiçbir zaman öğrenemediğim hoşçakallar Hiç geçmeyecek şeyler var hayatta Hiç iyileşmeyecek hayaller insanın omurgasını kanatan Yara bandı döşedim düşlere açılan yollara Artık bütün umutlar çok derin yaralar taşımakta Insan kendinden ne kadar uzağa kaçabilir piya Bak nasılda geçiyor zaman Can da eskiyor artık Kederden yırtılıyor göğüs kafesim Ve yaşamak Ölümcül bir kalp ağrısı oluyor Hiçbir yaşama sığdıramadığım acılar var ardımda Bir de hayatın sol cebinden çaldığım kısa metrajlı basit mutluluklar Ihanetin kanlı tarihinde gördüm Soğuk ve kirli yüzleri Ve tanrının kanayan ellerini Kimseler sevmeyecek bir daha gülüşlerimi Bağışla Ve ne olur göm artık hüzünlerimi Göm ki yüzleri silinmiş suretlerin ardından doğurabileyim kendimi Şimdi Son bir defa daha tut ellerimi Genzimi yakan acılar için Kursağımda duran aşklar Ve kırılmış bir ayakla sek sek oynamış gibi yaşanan sancılı günler için Özür dilerim piya Belki birgün son bir kere daha sarılabilirim boynuna |
................................................ Selam ve Saygılar..