Güze yakındı ağustos... kışa uzak..

Henüz ateş gibi yakıcı...
Ayaza bırakmadan devrini alaz
Yağmur sonrası
Nöbet ateşindeydi yaz...

yağsız menteşe çığlığında
su yutmuş kumlarla
Sarmaş dolaş...oldu martılar..


Gündüz Karamel koyusu geceye bıraktı devrini..
Nur topu gibi ay doğdu göz eriminden..
Parladı şavkı gece boyu sedef gibi..

Yarım kapandı balkonlarda akşam sefaları ...
Karşımda sıralanmış sarı boncuk gibi adaları
Yükselir gökyüzünü sarmalar...ışıkları

Ben geceyi bol ışıklı severim...
İmgeler kuşağımda yedi renge bürünür
kelimelerim...
Zira kıvamında maya tutmuyor cümlelerim


Dört yanım şiirsi
Dört yanım Gün döndü


Ayçiçeği İstanbul’um nimet


sağımda
solumda cennet


Doğurgan imgelerimde
Flüt çalıyor kaknüs kuşlari


Kol gezerken şafak
Güneş doğdu doğacak


Siyahın asaleti öyle sarih öyle bariz yapmış ki ışıkları..

öyle alayişli öyle kavi kalmışki aklımda renkleri...

Unutulmaz iz bıraktı İstanbul’um sol yanımda...


Rana
28.08.2017