22
Yorum
41
Beğeni
5,0
Puan
2405
Okunma
Bu şiir sanki "beni okumayın" diye bağırıyor.
Eyvah,
Duyuldu, sana duyuramadığım çığlıklar!
Birazdan denizin turkuaz renginde hissedersin küllerimi.
Ne kadar gereksiz insan varsa,
karşılık verdi son çığlığıma!
Sen duymadın eyvah,
duyması gereken tek kişi sendin oysa.
“Ölmeyi diledim Rahman’dan,
Zaman ağırlaşıverdi göz kapaklarımda."
Meddah!
Tek kişilik oyunmuş meğer,
kendi kendime konuştuğum, ağladığım, güldüğüm.
Bir elimde sopayla kendimi dövmüşüm,
Diğer elimde mendille gözyaşımı silmişim.
Yaşıyor sanmışım kendimi,
Ölmüşüm haberim yok, meğer bir hiçmişim,
Eyvah...
5.0
100% (24)