Geçmişi düşündükçe, ölsen de ezilesi,
Mehmet’in olmamış ki, hiçbir zaman gecesi.
Sahabe’nin bitmemiş, ömür boyu çilesi,
İnanın biz kimiz ki, sadece toz zerresi.

Araf’ta olmadık hiç, cennet olsa dönemem,
Esaret bahçesinde, gülü asla istemem.
Sonu ölüm olsa da, namerde ser eğemem,
Özümüzdür doğruluk, şer’e haksın diyemem.

Vatan sevgisi sığmaz, bağrında ki dağlara,
Yavuz ol Fatih ol da, Nemrut olma canlara.
Umut ol insanlığa, bu bekleyen çağlara,
Ebedi alemdarsın, tarihi yazanlara.

Senin için olmadı, ne gündüz nede gece,
Tarihe şahit oldun, dalgalan senelerce.
Bir milletin namusu, kaderisindir bizce,
Allah’ım şahit olsun, var olduğun sürece.

Can oldun canan oldun, ama boşa yatmadın,
Yıllar asırlar geçti, şehidim hiç bıkmadın.
Toprağın bereketi, oldun da yorulmadın,
Yaren oldun kul oldun, vuslata varamadın.

Sen cennetin bakarken, gül cihat kapısından,
Peygambere komşusun, müjdeliyor Yaradan.
Kim öder ki hakkını, bırakma bak yanından,
Selam duruyor sana, Nebi’ler diyarından.

Bir karış toprak için, ölüm düşünmez millet,
İçlerinde olmadı, hiçbirinde yok zillet.
Bitmedi düşman denen, içimizdeki illet,
Kalsam da tek başıma, boyun eğmez bu devlet.

Milletin namusudur, bu kutsal gazi vatan,
Her karış toprağında, ölümsüz şehit yatan.
Bayrağımız onurdur, geçmişi tarih destan,
Bağımsızlık şereftir, yazar şehitler baştan.


Sadık KARADEMİR