Önünü ardını huzurla doldursam,
Yolun üzre yüzüstü uzansam
Boynumu vurdursam kimseler bilmese
Ben yine de aşkına yaraşmam

Sen olmak çok derin
Yağmur ardı çıkar izin
Kimseler bilmez inan
Bir ben bilirim.

Ney olsam da içimi oysam
Kesip dilimi yabana atsam
Viran gönüllere seni anlatsam
Ben yine de aşkına yaraşmam

Sen olmak çok derin
Yağmur yalvarır toprağa
Bu çiçeğe bir isim verin
Kimseler bilmez adını
Bir ben bilirim

Ben sana yaraşmam
Ben aşkına yaraşmam
Boyumdan büyüksün bilirim
Ben suyuna karışmam

Sen çiçek sen
Sen hep varol
Ben ölsem de yarın
Sana karanlık yaraşmaz
Sen hep nura şad ol

Sen gidersen toprak yağar
Kuru yağmura tohum tohum
Bir cenin gibi kıvrılırır
Ruhsuz çamura ölü doğum

Sen durursan arılar uyur
Bıçak ışımaz kınında durur
Çatlamadıkça salındığın yollar
Ne şiir kalır ne de şuur

Sen gelirsen dökülür sular
Yorgun elli kovalardan
Bir pazar sabahı güneşli kızlar
Kara fırında tüter umutlar

Sen gelirsen uyanır ölüm
Geceyi soyup takar koluna
Şehrin çıkışında dikilir
Selam durur gerçek yaşama