Önüme koy en ağır en olmadık şartını
Uyarım yeter ki sen düşlerime el sürme
Ressamın fırçasından çalıp gönül kartını
Boyarım yeter ki sen düşlerime el sürme

Sevginin kolu uzun açık tutsan rah-ını
Sevabı senin olsun bana bırak ahını
Kırk haramiler gibi peri padişahını
Soyarım yeter ki sen düşlerime el sürme

Yalancı ilkbaharın sahte yüzüne kanıp
Gözlerindeki gölü arzın merkezi sanıp
Titreyen ellerimle hüznümü suya banıp
Doyarım yeter ki sen düşlerime el sürme

Aşkımı çerez diye ilave et mezeye
Ne biçtiysem dar kalır uyduramam dizeye
Gecikmiş mektubunu gönlümdeki müzeye
Koyarım yeter ki sen düşlerime el sürme

Ferman yaz demiyorum yol verme ulağına
Bil ki iznin olmadan dil vurmam yalağına
Yarı buçuk fısılda gecenin kulağına
Duyarım yeter ki sen düşlerime el sürme

Haberin yoktur belki içimi yakan hardan
Bir avuç olsun yeter Toroslardaki kardan
Elimde bir tel saçın gözlerinde ki yar-dan
Kayarım yeter ki sen düşlerime el sürme

Nafile belki ama vazgeçmedim duamdan
Ne çıkar dökülürse birkaç tuğla sıvamdan
Bir kuş yavrusu gibi ürkek adım yuvamdan
Cayarım yeter ki sen düşlerime el sürme

Bir kere gelmen yetti benim köhne hanıma
Azraile ne gerek göndermeyin yanıma
Kırmızı mısraları incelterek canıma
Kıyarım yeter ki sen düşlerime el sürme