Yine soldu güneş kapadı perdesini gülen dünyaya
ve hüzün çöktü bir karanlık geceye bembeyaz düşlerimi
boğdu içimdeki sensizlik siyaha boyanmış düşlerin yarım
kalmış bir aşk’ın parçaları geziniyor hayalimde yine

nefes nefese kalıyorum girdaplar içinde çok yorgun
hissediyorum kendimi mesafeleri boşverip yürüyeceği
yerde hızla koşmuş insanlar gibi nefes nefeseyim
karşımdaki yüzünü izlerken geçemediğim gecenin

içindeyim karmakarışık bir hüzünle beraber ve her şeyin
kendiliğinden düzeleceği duygusuyla düzelecek olanın ne
olduğunu ise hiç bilmeden gözlerim yorgun kalbim bitkin
gözyaşlarım acımı anlatmaya yetersiz tutamadım sözümü

bozdum yeminimi işte yine sana yazıyorum şiirimi umutsuzluklara
ağlayan yağmurun altında her şeyi unutup son kez yürümek
isterdim seninle katran karası gecelerimden karabasanları
silmek isterdim bugün çok soğuk burası üşüyor ellerim üşüyor
yüreğim üşüyor yüreğimdeki sevdan üşüyor gözlerim gözlerimde ki
hayalin üşüyor üşüyor dilim dilimdeki şiirlerim üşüyor...