Öyle malda mülkte hiç gözüm olmadı ama
Şöyle gelinliğini giymiş bir yelkenli ile
bulutlara yol almak isterdim doğrusu

Şiir yazarken öyle kime neye neden niçin yazdığını
ulu orta uzun uzun anlatma kurbanın olayım
Bazen sevgiline yazar gibi bir çiçeğe yaz hece hece
Bazen bir çiçeğe yazar gibi
sevgilini mihman eyle şiirlere
Okuyan yüreğinden bir parça bulsun
Kendi anılarına dalıp kaybolsun mısraların arasında
Bir etamine motif motif hayatı nakşedilmişçesine
haz duysun şiirlerin şehvetinde
Dinleyen kendi istediği mısrayı istediği rafa gönlünce dizsin
Ki şiir şiir olsun
Okuyanın dinleyenin gönlüne
gözünden gürleyen yayla pınarları misali
Buz gibi berrak sular oluk oluk dolsun

Bırak herkes seni nasıl bilirse bilsin
İster sineni lime lime dilsin
İster ölmeden garip kabrine koysun
İsterse beyaz gelinliğini giyinmiş bir yelkenli ile
aheste aheste yıldızlara salsın
Bırak kalem ilhamını hokkanın göğsünden söküp alsın
Sen sen ol
Şiiri kime neden ve niçin yazdığını belirtme
Bırak her şiir kendi yüreğinin sır bohçasında
sonsuza dek kalsın..

Dibi görünen berrak bir denize dalar gibi dalmalı insan hayal deryasına
Zira demir parmaklıklar arkasına atılamayan tek düşünce
Elinden alınıp yüreğine pranga vurulamayan tek özgürlük
Sevda sularında gönlünce yüzebildiğin tek sevgili
Dimağından domur domur umut terleyen yegane aşktır hayal.


Sen miydin ?
dün gece uykumu bölen
Demir perdeler ardından gizlice gülen
Sen miydin ?
kalemle aşkımı bin pare dilen
Sevda sarnıcıma destursuz giren
Kalbimin avcunda nefessiz ölen
Sen miydin

Nafize