7
Yorum
20
Beğeni
5,0
Puan
1484
Okunma

Sonbahar dökülürdü göğün kucağından
Tüm şairler bir kadının hüznünü sahiplenirdi
Oysa sadece eylüldü
/ekimsiz ve devrimsiz bir eylül/
Ve her kadın göbek bağıyla tutunurdu
Mağrur ve mağdur bir kadere
Şahdamarında med-cezirin o tutkulu cenderesiyle.
Ben kadın,
Nihavend bir ezginin derin ruh hali
Bir yanım kederli ve bahar sonunun sarı tenindeki gurup vakti
Bir yanım nostalji tarihin çiğ kırıntısı ve piç edilmiş tiz sesi
Giydirmeyin üzerime kendi bileklerini kesen şizofren bir mevsimi
Ben kadın adım kayıp,şiirlerinizin vazgeçilmez nesnesi!
Oysa ben;
Göğsümün kafesindeki göçlere inat,
Yaşamı savunurum sabaha sevdalı çiçeklerle
Ve gözlerimde bir ormanı yeşertirim dirençle
Necla BEKTAŞ
5.0
100% (17)