16
Yorum
37
Beğeni
5,0
Puan
1742
Okunma


Oturup bir dağın çiçekli eteğine
Düşlemek denizi,aşka düşmekmiş.
Bir de tutup mavinin kanatlarına
Tebessüm iliklemek
Sende tüm halkları sevmekmiş.
Duy beni,
Sesimde sesinin buğusuyla
Gözlerimin değdiği en heybetli dağlarda
Mavinin her tonunda yankılanan sesimdir.
Gör beni,
Gözbebeklerinde yeşil bir ormanın
Kol kola duruşunda
Ayrık otlarını yüreğinden öperken ben
Baharı kucaklar gibi
Kollarımı sevdana açmışım.
Bil beni,
Sende büyüttüğüm çocukluğuma
Türkü söylemeyi öğretirken ben
Kıldan ince köprülerden
Gözleri kapalı geçmişim.
Bir garip diyarda zerre iken varlığım
Tüm dünyayı kendi bahçem bilmişim.
Adının yağmurunda toprağımı kutsamış
Her iklimi sen diye sevmişim.
Ben ki
Bir ayarı bozuk zamandan
Ezberimde masallarla
Mutlu sonlara inanarak geçmişim.
Necla Bektaş
5.0
100% (36)