1
Yorum
8
Beğeni
5,0
Puan
1055
Okunma
İNTİHAR ÇOĞALTIYORUM
Giderken,
dudağıma bıraktığın kekremsi tat
ve hoyratlardan çaldığın
beliz bir gülüştü, sevgili.
Bahar temizliği yaparken yüreğimde
bir köşede saklı tüm anılar gibi
küf bağlamış haldeydi.
Belki de miadı dolmuştu.
Gözlerimden sızan iyot kokulu yaşları silerken,
dudak kıvrımında beliren son iz de kayboldu.
Hicrana gebe bir diyarda;
şimdi öylesine acı,
öylesine keskin bir hasretle,
bilinmedik bir lehçede anıyorum adını.
Prangaya vurulmuşçasına;
dilimde zehir zemberek sus,
ecel yokluyor sensiz soluduğumun her zerresini.
İşkenceye maruz kalmış gibi;
ruhumu kırağı çalıyor bedenimden.
Katlanamıyorum sensizlik cenderesine.
Ömrümü tüketirken yokluğun,
koynumda şiiri sadece intiharlar çoğaltıyorum.
Efkan ÖTGÜN
5.0
100% (8)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz