2
Yorum
10
Beğeni
5,0
Puan
1076
Okunma
SABRIMIN AZMİ
Ne çok sa’y ettim, bilemezsin;
bilemezsin hicre sabrımın azmini.
Özlemlerin sancısını derdest edip de,
kaç kere hatmettim yokluğunu?
Dilimde çığlık çığlığa deli suslar;
sıktıkça dişlerimi, dudağım kanar.
Eşkâli belirsiz bir beni,
istilaya uğramış gönül coğrafyamı.
Anlatmak istedim de,
paydaş bulamadım, yar.
“İçin dışının aynasıdır” dediler.
Benim içimde karanlık aksetmekte.
Gizine sarıp da sakladığım aşkı,
koruyup esirgerken ahrazlardan,
her namaz sonrası,
secde ederken,
tespih, tespih adını zikrettim, yar.
Vaat edilen bir coğrafya gibi,
kutsalım oldu indinden gelen her kelime.
Sen ki aşka biatkâr havari;
yitirmeden özlem cazibesini,
sönmeden gözlerinin feri,
dedim ki “kalk da silkin, eskitme ruhundan;
ikrar et ve ona yürü.”
Efkan ÖTGÜN
5.0
100% (9)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz