![]() SABIKALI YALNIZLIK
Üç asırdır kapımda zincirlenmiş kurt uluması sessizlik
Sabıkalıyım yalnızlıktan Üstelik arsız bir kimsesizlik büyütüyorum ceplerimde. Biliyordum bir zemherinin içinde dünya Ve doruklarında beyaz bir örtü gibi uzanan zamanla, Bana varan tüm yollar türküyle ağıt arasındaki kavgada. Öyle uzun,öyle uzak yollarım. Düşün ki mevsimine asi bir yaprağım Zamansız tomurcuğa durmuş Beyazın koynuna yeşil bir leke gibi düşmüşüm. Mayasında gurbeti taşımış mülteciliğimle Hiç bir kente sığmamış Gıyabında özlemler doğurmuşum Geceden sabaha. Hüzünden ibaret bir yüzü acıyla emzirmiş Uykumda kışa solmuşum Öyle soğuk,öyle üşümüş umudum. Tut ki,yıkılmış köprülerin karşı kıyısıyım Başak tarlasında eğreti bir ot yüreğim. Göğsümü sürgün yemiş kuşlara açtığımdan beri Tecrit altındaki güneşli günlerin özlemiyle yandım. Enkazımın tozlarını savursa da rüzgar Kırk kilitle kapalı kapınıza değmedi külüm Öyle yitik,öyle yaşanmamış ömrüm... "Gözlerimi kapasam o gözlerde, ölüme uyurdum, Ben çok üşüdüm..." Necla BEKTAŞ |
Kalemin daim olsun...
Kutlarım...
__________________________________Selamlar.