Her şey an gibi bir an gibi
kayboluyor arasan şahidi yok

kadim dostum fesleğen o müthiş kokusuyla
açtım açıyorum derken
sanki
naif yeşil gözlerinde biraz naz

gözlerimin önünden bir lahzada
geçip gitmese bari sevdiğim ilkyaz

bu yaz hem badem ağacı hem de şu bodur kiraz
haz dolu gülücüklerle kucakladı baharı

uçuşurken neşeyle kelebekler
ve her çiçekten bal topluyorken arı
kelimeler muktedir değil şu anı anlatmaya
arının vızıltısı yaşam sevinci enaz

ve bir sufi seccadesinde ederken niyaz
belli ki bu yıl güzel geçecek bunlarsa ip uçları

daha sayacak ne çook nimet var şükretmek için
ahh bahar ahh yaz yaz desek de sevgiliye onda da
bi sitem bi naaz

yine bu yıl sabırla beklemek bize düştü
geçen sene diktiğimiz asma da bir şen ki
büyümüş de üzümüne nişan bile düşmüş erkenden
gelirsen yetişirsin görürsün sen de abartmadığımı

o kara gözlerin gibi nasıl da kapkaralar
bu aralar gün sayarken gözlerim yol çekmede

yine yapacağını yaptı diyorum sevdalım yaz
şerha şerha dilim dilim kesiliyor yüreğim
özlemlerim tütüyor

Yüksel Nimet Apel
30/Mart/2017/Perşembe/Bodrum