6
Yorum
10
Beğeni
5,0
Puan
1110
Okunma
Çekip gitsem buralardan artık
İfritliğim kapsamışken dört yanımı
Düşünür dururum yol çizgim neresi diye
Gitmekle kalmak arası
Arafta kaldı aklım
Boşa kürek çekmişliğim
Bunca zamanda
Ne bir dost kabul ederim
Nede bir düşman
İpi çekilesi hüzünlerimin arasında
Çırpınırken ömrüm
Bir çilekeş sandalında gezdirir beni
Kimseye derdimi anlatamazken
Ben kendimi neylerim
hüzün yağmurları yağarken
ben kendi rüzgarımla kurudum
her seferinde
efsuni bir kelime dolaşırken dilimde
ilahi bir güçle ayağa kalkarım
yol haritamı iliştirip koltuk altıma
giderim gündüz gece
bir yönetmenin elindeki senaryo gibi
kalıplaştırılmış günlük sahneler
her gün var bu yol çizgimde
tırnaklarım sökülürcesine
kazarım toprağı
kanatan acıları gömerim diye
ben yine kanarım
toprak kanar benimle
Sabahat Çelik
5.0
100% (7)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.