Ağladım ulan…
Sana..seni hatırlatan geceye
Kimseye dökemediğim içime
Zehir kattığın şiirime
Ağladım ulan
Tüm kabalığım ve kalabalığımla içimde
Dilimdeki tüm küfürler ve gözümde biriktirdiğim yaşlarla

Ben hep yalnız dayak yedim
Duyduğum tüm hakaretler banaydı
Kulaklarımı patlatırcasına yediğim tokatlar
Haysiyetime gençliğime yediğim tüm küfürleri yalnız karşıladım
Tüm morluklar sadece benimdi
Bu maziyi ben yaşadım
Sonra kalkıp ağlamasaydın dedin
Senin ve her şeyin inadına
Ağladım ulan
Tüm kabalığım ve kalabalığıyla içimde birikenlerin
Doldurduklarınızla içime
Üşüdüğüme soğukta
Yediğim coplara
Attığım sloganlara
Büyüttüğüm umuda
Yaşayamadığım sevdaya
Kavuşamadığım aşkıma
Sana bana
Yollara dağlara
Herkesin
Akıllıların zekilerin zenginlerin rahatların inadına
Ağladım ulan….ağladım işte
Ne yapsaydım?

Hep saklasa mıydım içimde
Hep kahkaha mı atsaydım yalandan
Hep içimde mi patlatsaydım volkanları
Lavları dilimle mi püskürtseydim
Ağladım işte
Sövdüm içimden geldiği gibi
Anasını avradını demediysem de ben senin… dedim
Küfrettim ulan
Sana göre terbiyesizlik ettim
Ama hak ettiniz hepiniz

Ne yapsaydım?
Bombalar yaparken halepe
Çocuklar su içmek yerine kendi kanında boğulurken
Irzımıza geçilirken her tarafında
Olmaz olasıca dünyanın
Ne yapsaydım?
Sizden değilim
Sizin gibi değilim
Ettiğinizi etmem
Kurşun sayarım mısralarımı
Şarjör şarjör boşaltırım kafasına ahlaksız dünyanın
Her harfe ayrı mana yüklerim
Siz şiir okurken sanat yaparken
Sizin sanatınızla insanlık insanlıktan çıkarken
Çocuklar ölürken ulan
Kadınlar yok olurken gözümün önünde
Hanginiz korkutabilir beni
Hanginiz tehdit edebilir
Söverim sayarım ağzıma ne gelirse esirgemem
Siz şiir okursunuz ben size küfrederim…
Ve vazgeçmem…
Çocuklar ölmekten vazgeçmedikçe
Anaların yaşları silinmedikçe
Söylesem küfür dersiniz
Irzımıza geçmekten vazgeçmedikçe siz
Huzurla doğuramadıkça çocuklarını analar
Babalar içinde yaşamaya devam ettikçe her şeyi
Tutmaya kıyamadıkların paramparça olurken
Ağladım ulan
Ağlayacağım…
Sen kibar ol dedikçe ben küfredeceğim sana
Seninle olanlara
Evinin camını silemedikçe kızlar
Sığınaklara doluştukça insanlık
Sen de bana sus deme
Ne hasretimden vazgeçerim
Ne kavuşamadığım sevdamdan
Ne aşkımdan
Ne ağlamaktan bağıra çağıra
Ne küfretmekten senin ve ilahlarının alnının çatına
Bu dünya düzelmediği müddetçe
Nezaket nedir beyim
Kibarlık dediğin salonlarda geçer akçe
Biz ölüyoruz hanımefendi
Yok oluyor iffetimiz çocukluğumuz gençliğimiz
İnsanımız kayboluyor
Parmaklarım titriyor daha çok
Ben cinnet geçirmek üzereyim
Çocuklar ölmek üzere
Bir bidon benzin bir candan kıymetli olmakta ısrarla
Ve ben..ağlamaktayım mısralarımla
Hem de hıçkıra hıçkıra
Küfredercesine hepinizin alayına
Ne zamana kadar diye sorma
Çocuklar ölmeyene kadar
Oh be diyene kadar insan
Ve sen defolup gidene kadar cehennemin dibine
Ağlayacağım ulan
Mavzer mavzer şarjör şarjör yumruk yumruk
Ağladım… ağlayacağım…
Mehmet berat 2016-05-01