Kulağımda komünist bir tını
Ufuklarında hayalimin adil bir dünya
İsyan herkesin anlamsız gördüğü ne varsa ona
İtiraz başını ağrıtmaya değmez bir dünya mevzuya
Yakıştırmalar
İthamlar
Tehditler hak etmediğim bence
Korkular doğru olduğundan emin olduğum ilkelerim için
Sıkılı bir yumruğum kimseye yetmeyeceğini bilerek gücümün
Yükselmesi sesimin zerre katkısı olmasa da yanlış giden herşeye
Aliya biraz
Biraz Erbakan
Sehpaya giderken müftüye kafa atan duruşuyla Kutup
İlkesizliklerin dine dair görülüşüne mi yanayım
Aynı yöne secde edenlerin beni anlamayışına mı
Anlatamayışıma mı kendimi onlara
Herkesin susmaya
Sessizliğin kanunlaşmaya
Elinde kılıçla gezmesine herkesin
Gözlerinin içine baka baka kırmaya kırılmaya
Neye yanayım
Neye yanalım
Nasıl yanalım
Niye yanalım lan bu dünyada
Daha büyük kavgaları omuz omuza vermesi gerekenler olarak
Birbiri tarafından
Neden yakalım
Neden yakılalım
Çocukluğumun adil düzen gelecek teranelerini hatırlıyorum bu gece vakti
Sigara içilen hastane koridorlarını
Hasta azarlayan doktorları
Daha az bulup
Daha az tükettiğimiz
Daha çok biz olduğumuz
Daha az kırdığımız
Daha çok mutlu olduğumuz
Daha diri durduğumuz karşıda ne varsa
Omuz omuzalığımızı ilkelerin belirlediği
Bez parçasının bir inancı temsil ettiği
İnancın bir duruşu teklif ettiği
Teklifin bir sonucu getirdiği
Sonucun şükür olduğu
Her yorgunluğa
Yılgınlığa
Zorbalığa
O mütebessim çehresiyle ayağa kalkıp Necmeddin’in
“buyurun başlıyoruz” nidası
Bazen dostun bile anlayamadığı o kontrol edilemez
O tanklarla ezilemez
O gazetelerle parçalanamaz
O antenlerin susturamadığı
O meydanların söndürülemeyen meşalesi
Bir asra asil bir imza atarak
Android bir hayatın mahkumu olduğumuz şu zaman dilimlerinde
Daha çok özleterek kendini
Herkesin başka bir yöne savruluşunu izleyerek çaresizce
Savrulanların birbirine taş atması hararetle
Musa ile firavun arasında yaşanmayan düşmanlığa alıştığımız
Züleyhanın Yusuf’a atmadığı iftiraları duyduğumuz birbirimizden
Rüzgarımızın kesilişinde ayrı ayrı payı olan her birimiz
Her birimizin Allah’ın belası haklı oluşu
Bizi bizden çok başkalarının dinleyişi
Her birimizin başka bir ozanın türküsüne kulak bırakmışlığımız
Bu rezil
Bu izah edilemez
Bu telafisi mahşerde mümkün kifayetsizliğimiz
Bu ‘kurşun sıksan geçmez geceden’ boğulmuş bunalmışlığımız
Bu ‘olmasaydı sonumuz böyle’ diyesi kanayan yüreğimizin

Çaresiz kapatmak gözleri
Sıkmak kendini
Sonra bırakmak bir nefesi
Şüphe duymadan herşeyin sahibinden
“ Toparla bizi Allahım!
Bizi bize bırakma daha sen!
Bizi getir kendimize!
Bu hikayeyi böyle bitirme !
Bizi daha zelil
Halimizi daha rezil etme!
Çıkar içimizden yine yiğitlerini
Soluğuyla toplasınlar bizi
Kimi şarkıları
Kimi isyanıyla
Kimi küreği
Kimi tornavidasıyla
Çıkar içimizden birilerini
Bizi toparla Allahım!”