DEĞERLİSİN ELBETTE Kİ

--- Bir daha bana bir şey anlatırken,
Demlediğin çaydan ikram etme, olur mu?..
Lezzetler birbirine karışıyor...
Dilindeki tat kulağıma,
Çayındaki tat damağıma yapışıyor...
Yapış -yapış bir şey oluyorum.
Bu yapış, yapışlık hali
Suratım da sırıtkan bir ifade olarak
Kalıyor dakikalar boyu.
İşin garibi de, anlattığın her anı ile ilgili
o yörenin coğrafyasına uygun manzaralarda
eşlik ediyor sana.
Bir film gibi oluyorsun, kocaman ekranda
seni seyrediyormuşum gibi.
Yani o anda senin köyünde oluyorum..
.Senin ‘’peşinde’, yani.
Anlattıklarını duyabilecek kadar yakınında..
. Bir gün birisi çekip vuracak,
bir tekme de yollayacak beni vadide akan derenin içine.
Kim vurdu’ya gideceğim anlayacağın.
. Ne yaptın, neden yaptın dediklerinde ise.
dayanamadım, çektim vurdum onu da’ diyecek birisi..
Değmez miyim böyle, kim vurduya gitmeye diyeceksin.
... Değmez mi, Değersin elbette ki.......