Kar yağdı duşlerime
Önceleri çok ıslandım
Ders oldu bana inan.
Nefes alıp veremediğimde
Sensizliğe uzanan yollarım tıkandığında
Ferahlatırdı o bir bakışın
Bana gülümsemese de hayat
Ağrılarım da olsa yalnızlığımda
Her tavrına edasına alıştım artık.
Bir göz ucu kıvrımında
Ağlamaya sanırım...

Bir merhaba bile dememişsen yaşama
Her geçen günün kaçan bir mutluluk
İsteyip de gerçekleştiremediğin
Bir nehir görürsün önünde akıp giden
Hayatın acı tatlı yanlarını görür gibi olursun
Hemen bir el uzatmalısın doğaya
Yaşama her nerede yaşıyorsak
Kar yağdı düşlerime...

Boynunu büktü bile papatyam
Her gülüşüne, neler feda edilmez senin
Bir beyaz yelpaze olmuş duvağına mı ?
Göz ucu nazarındaki, sarısına mı ?
Kurban olduğum Mevlam...
Bir cenneti andıran kokularında
Bıraktım üzüntülerimi maviliğine gökyüzünün
Şimdi bir sana tutsak yüreğim
Kelimeler kifayetsiz kalıyor sevgimi anlatmaya
Kar yağdı düşlerime...

Behçet Bük 1676/20.1.2017/Eskişehir Saat -20.40.25’’