insanlar bir yalan gibi karşımızda
her gün başka bir günü getirmek için
her geçen gün yaşadığımızın kanıtı
öylece ve öylece ayaklarım çapraz ki
şimdi kendini gizle
başını omzuna ser
yaşanmışlıkların çalkantılı vergilerini almak için
tanrı ellerini açmış köprü üstünde seni bekliyor
geri dönüşü yok ipte cambazlık
ellerimi cebime sokuyorum
biraz bozuk biraz arsenik birazda el
başını omzuma ser
sular bir ara yüzüne çarpsın
üç kere yıkanılmış nehir ve bir yenisiyle desin ki
ben o su değilim ilk yıkandığınız
bu sizin yıkılmışlığınızla bir suyu ellemek
yüze götürmek için.

kalbi kırık bir tabure kim devrilmez ve devirmez
üstünde oturanlar baygın
ne konuşacağınızı bilmediğinizden laflarınızı değil
üstünüzü açıyorsunuz.
kirli çarşaflarınızı yıkayın
stabil üstünlük stabil statü
elimize ne geçerse onu atalım, kar boyu
elimize ne geçerse onu atalım.

ve dalgalı nehir
ve iç yangınım
güller solar ben güllere yanaşırken.