1
Yorum
2
Beğeni
5,0
Puan
1123
Okunma
Şafağı türkülerle karşıladık hep biz seninle,
Alaca karanlıklar umutları söndürmedi hiç,
Uzun bir sevda da yitirilmiş tutkulara benziyor,
Yaşadıklarımız,
Hüznü ve acıları hiç tanımazdık...
Şimdi bir kadın ağlıyor;
Sabahın ilk ışıkları odanın içine düşerken,
Sessiz bir HAYKIRIŞ,
Bir yalnızlık ürpertisi yüreklerde olan...
Oysa Sen,
Sen; dağçiceği,
Sen; çocuk kalplerde sevinç,
Sen; suskun gözlerde umut,
Sen; dağlanmış yüreklere serpilen SU,
Sen; umutları tükenmiş bu yaşam içinde bir NEFES gibisin.
Sen; aslında sen, Sen bir sevdasın bizim için...
Bilmiyorsun! ...
5.0
100% (2)
Cevap Yaz