Ey gözleri harı- Leyl’im
Başım göğe erdi diyenlerin
Muhaciriyim !

Yüreğime divit bandırdım diye
Kahinden sayıp
Günahk/ar taşlarıyla
Göğsümde çırpınan güvercinleri vurdular
El açtım kûn hatrına
Yetimlerin dergahından
Gayb’ın şairine havale ettim !

Leyl’im- Fermân buyurunca Hâk
Semaha durur gökyüzünün kızları
Dağ ,dağa kavuşmaz derler ya
Göğün kemikleri çatlayınca
Şaha kalkar secdedeki toprak
Arz titrer
Ateş suya karışınca
Nasılsa kimse kimseyi tanımayacak !
Ah yerde kalır mı sandın ?
Kalbimin ifadesi o son günde alınacak

Ey çöldeki kuyular
Size taşı ben atmadım ki
İçimdeki Kerbelâ’yı görmediniz mi ya Hû !

İnlemem
çile kapısında okunsa adım
dâra çekilse başım
Fermândır bahtıma diye ,okur geçerim
Yüreğimin kırıkları gök kubbeyi kapladı
Yağmur yağarsa ölebilirim !

Ey-Yusuf bakışlı cane
D/uyuyor musun ya Hû ?
İnşirâh gönder ruhuma
Bi -lâl müezzin okur ömrümün sâlasını
Kâlu/dan
Sur’a
Gelip durmuşsam kapına
Kanat/sızım anla
Gözlerin helâlimdir
Kirpiğin’den
Kaşına !

Ey gözleri harı- Leylim
Harlayıp anılarımı
Suyun kalbini ateşe verdim
Görmüyor musun ya Hu ?

Yüreğime el
Gülüme diken olma
Yanmaksa yandım aşkın nârına
Bedeli ağırdır Şems’e yâr olmanın bilirim !
Sabrın dervişi değilim amma
İki gözüm
Mevzu derin !

Ley’lim
Bir şiir seyrettin bu gece
Eğil de öpeyim gözlerinden bir kere
S’ağır kalırsan
Küs öleceğim bütün sabahlara
İki gözüm
Arkama bakmam bir daha
Ben sustum deme !
Öyle olmuyor işte
Tan vaktin de
Tam vaktin de
Perçemlerim düşerken göğsüme
İlmek ilmek çözülürken karanlığa
Ateş-i aşkınla
Beni yüreğine bağışla
/MineKuş/