![]() BU GÜN PERŞEMBE
Bu gün Perşembe, bu günde ağladım,
Canımın yandığı kalbimin kırıldığı, Dertlerimle baş başa yollara düştüğüm, Bahtıma kara bulutların çöktüğü gündü bugün Anne Şansımdan ‘mı ne yollarıma karanlık çöktü Islandım üşüyorum titriyor bedenim Çamur deryasına döndü birden yolarım Her adım atışım da takatim tükeniyor Anne Takat kalmadı düştüm kalkamıyorum O eski mutlu günlerimi gıpta ile anıyorum Sevmek mutlulukmuş sevdiğin yanında ise Şimdi sardı her yanımı karanlık geceler Anne Yok, dayanağım senden başka bunu anladım Yollarım çamurlu çaresizim çok yorgunum Kötü kader peşimi bırakmıyor sanki kolumda Beni bırakmayan benim için üzülen tek sensin Anne Gökteki bulutlara küstüm güneşe hasretim Acı rüzgar esiyor kan pıhtısı yüreğim Hüzün pınarı gözlerim durmaz ağlıyor Üşüyorum iliklerime kadar buz tutum Anne Umut yükünü yüklenip çıkmıştım uzun bir yola Küçük bir hedefe ulaşmaktı bunca cabam bunca çilem Rüyalarda ulaşmıştım hedeflerime oda yalan çıktı Umutlarım bitti çaresiz takatsiz kaldım Anne Hedeflerime ulaşmama engel oldu kara bahtım Vasıf’ım gülmedi talihim tatmadım mutluluk Taze bir meyve yiyemedim dalından hiç Umutlarım tükendi çok yorgunum ölümümü bekliyorum Anne VASIF TEMEL ÇOBANOĞLU 21.12.2016 ÇARŞAMBA |
Kutlarim...
........................ selamlar