Bir kangren gecedir, yürür üstüme benim
Hüzün bulutlarıyla, çöker büstüme benim

Bir harami misali, düşümü yağmalıyor
Dudağımın ucunda, gülüşümü avlıyor

Örtüp pencereleri, birer birer yüzüme
Bir bidon benzin döküp, yıllanmış kalp közüme

İntikam alır gibi, ruhumu inciterek
Yıkarak direncimi, canımı acıtarak

Bütün umutlarımı dal gibi, ince ince
Kırıyor, parçalıyor insafsızca, haince

Ve ayın, yıldızların sözü geçmez geceye
Ömrüm esir düşüyor, iki katran heceye

Bir kangren gecedir, vurur kalbime benim
Hicranım artık sığmaz, hiçbir albüme benim

Duvarların dibinde boynu bükük hevesler
Küs dudaklar, kırılgan, yorgun, yaralı sesler

Benzi sararmış yüzler, kahır kokan bakışlar,
Ağıtlar, sıra sıra isyanlar, haykırışlar

Bir kangren gecedir, seni benden götüren
Beni her yokluğunda, azar azar bitiren

Hangi vakit acıksam, aklıma düşüyorsun
Sana ürperiyorum, içimde üşüyorsun

Bilsen, ne çok çaresiz, ne kadar çok bitabım
Sanadır her susuşum, sanadır her hitabım

Kaç hekimi biçare bıraktı, kaç âlimi
Kalbinden utanırdın, bir görsen ahvalimi

Bir hayat kambur gibi, acıtarak bitecek
Bu zulüm, bir asırlık bir tarihe yetecek


19.12.2016

S.U.

Serkan Uçar