3
Yorum
5
Beğeni
5,0
Puan
1799
Okunma
Türk tarihinin o mümtaz şahsiyetini yad etmemek olmazdı. Bilge Kağanın kardeşinin kaybından duyduğu üzüntü asırlar da geçse üzerinden hala kalbimizde tazedir.
KÜL TİGİN’E AĞIT
Özgürce uçarım semada, tasasız
Bir ben varım, bir sevdam
Hafiften bir yel eser
Tozutur ovaları, obaları
İçinde bir ben varım, bir sevdam,
Güneş gülmez olur
Bulut ağlar,
Basarlar tuzu yarama
Bir bana, bir sevdama.
Bu umman, bu kumsal, bu ayışığı
Sahi, yakamozlar ne kadar da sahici.
Ne güzel günlerdi, unuttum kardeşim
Yitip gitmeseydin sen, o akşamüstü.
Bilge Kağan der:
Ey Kül Tigin! Zamanı Tanrı yaşar,
İnsanoğlu bu, hep ölmek için yaşar.
Nedir bu yaşlılık, bu hazan, bu gurup vakti,
Yitip gitmeseydin sen, o akşamüstü.
Bu umman, bu kumsal, bu ayışığı
Sahi, yakamozlar ne kadar da sahici.
Ne güzel günlerdi, unuttum kardeşim
Yitip gitmeseydin sen, o akşamüstü.
Bilge Kağan der:
Ey Kül Tigin! Zamanı Tanrı yaşar,
İnsanoğlu bu, hep ölmek için yaşar.
Nedir bu yaşlılık, bu hazan, bu gurup vakti,
Yitip gitmeseydin sen, o akşamüstü.
5.0
100% (4)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz