Yazıp yazıp duruyorsun
Biriktikçe birikiyor şiirlerin
Hayırdır!


Hüzün dokuyor,öfke örüyorsun!
Kah kızıp gönderme yapıyorsun; etliye sütlüye dokunmadan güya
Kah hatalarını, pişmanlıklarını yazıyor,
Bir de üstüne kendini alaşağı ediyorsun!


Umutlarını
Hayallerini, dualarını...
Yapılan zulmü, haksızlıkları...
Sevdaya aşka dokunuyorsun zaman zaman
Her duyguna bir şiir
Her şiire bir duygu
En çok da hüznü yazıyorsun
Neden?

Yazmazsan ölür müsün?
Ölmez sürünür müsün?
Kime neyi niçin anlatıyorsun?
Derdine çare mi oluyor; merhem mi yoksa?
Paylaşmak, faydalı olmak mı gayen?
Kendine hayrı dokunmayanın kime hayrı dokunmuş ki!


Kibir!
Riya!
Beğenilmek!
Ağır oldu biraz benim de yüreğime dokundu ama insanız..!
Kalbe dokunan her duyguya, her söze yazıyorsun
Dert dinle yaz!
Üzül yaz!
Sevin yaz!
...Yaz
Yaz
Yaz

Yazdıkların da bir şeye benzese bari
Gerçi kuzguna yavrusu anka gelirmiş ya!
Sen güzel yazdığını zannededur

Sakın!
’Yunus sözün eğri büğrü söyleme
Seni sıgaya çeken bir Molla Kasım gelir’ (k.s.)
sözünü satmaya kalkma bana
Ne sen Yunus olabilirsin ne de ben Kasım.


Vay benim dertli başım!
Kendin konuş kendin dinle
Kime anlatıyorum ki!

Seni hiç anlayamadım, anlayamayacağım da bu gidişle
Terzi kendi söküğünü dikemez misali olmasın bu iş!

Neden yazdığına dair
Bana, elle tutulur tek bir sebep söyle inanacağım söz

Benimki de laf işte
Söyleyemeyecek ve yine yazacaksın biliyorum
Bu da başka bir sevda galiba ne diyeyim

Bari hayırla
Temenni niyetine
Dua niyetine...yaz
Niyetin hayır akıbetin hayrolsun inşallah.

Sen şimdi bunu da şiir diye yayınlamaya kalkarsın :)


28.10.2016