Geveze imlerimi sattım bu gece,
Derken ihlal edildi dizelerim
Dizemediğim imleri de yuttu şiir,
Aklımda kalan hangi emare ise
Öldüğüme dair tutmadığım güncede
İfşa ettim aşkı
Ve boykot ettim ayyuka çıkan tüm sırları.

Gönülsüz bir kelamda sırıttım belli belirsiz:
Dudağıma ilişen kelebeği yuttum yutalı
Geriye dönük çalıştı sarkaç:
Kalan son yirmi dört saat:
Hangi akla hizmetle midemde saklı ömrüm,
Kifayetsiz bir meramda ıslık çaldım belirsiz bir tınıya da
Dâhil ettim sessizliği
Ve takip ettim kayıp ayak izimi.

Mutlu muydum da mutsuzluğa toz konduramazdım
Ya da aşkı bir tek ben mi adam yerine koyup da
Yutkunmuştum izafi bir lokmayı bölerken boğazımda
Ve bölündüğüm her katrede yine bana dair bir yoksunluğu
Sahiplenmişken ketum gölgeler
Yine de demir aldığım sahipsiz sahilde
Sahiplenilmeyi bekleyen bir şiir kıvamında
Dokundum usulca son beyite.

Kelebek misali ölümlü bir imgeye buyurdum
Fısıldarken kulağındaki son heceye:
Adın ne senin,
Dememe ne hacet kırıldı kalem,
Gecenin sessizliğinde yarına gebe şafağı
Titretirken kâinat
Ve kanarken kandırıldığım hangi şaibe ise
Yüksünmeyi yok saydığım son tefrikada
Adımlarken hayatı pervasız bir derviş kılığında
Sattım satalı cüppemi insan pazarında
Ve ait olmadığım bir sanrıda
Denk düştüm kadere sorarken usulca:
Derdin ne ola ki benimle.
Mecazi bir sırdı ifşa edildiğim,
Biraz dokunaklı olsa da çalmadığım adsız şarkı
Sahiplenilmeyi bekleyen bir çocuk gibiydi
Yazdığım her şiir.

Kayıp bir notanın efkârı bürüdü bürüyeli gözümü
Kaybolmayı meziyet bildim
Derken açtım gözümü şiirin tam da ortasında
Ve sorup soracağım tek soruyu muhatap bildi şiir:
Sahi çok mu geç kaldım o son şiire?