Bir gece,
Yüreğimin kaldırımlarında
Uykuya dalsam öylece.
Sükût etsem bagrimdaki yaraya,
Dur desem, dur , sırası değil şimdi.
Sırası değil özlem sabirsizliginin
Yakıp geçerken vicdanimi
Yakarken yuregimin haz bulutlarını
En aza indirgesem sevdamin yangınını
Belki, belki sabreder ozlemim
Yankılanırken sessizligim ,
Ah , acısı derin sessizligim
Bugünkü karanfil gözlerle bakışın yeter
Biraz da laleler
kusatsin bahcemi sessizligimde
Biraz da gül.
Hep mi özlem kırıntıları,
bir golgeyle sükût edecek seni,
Dur desem , dur, sırası degil şimdi
Sırası değil özlem sabirsizliginin
Can olsun, canan olsun
Sevdamin damarlarında akan,
Bir figan , feryat olsun
Bu hayal gemisinde
Boğazına bir ip dolanmiscasina
Düğümlenir sözcükler sessiz sedasız
Sus der yeter artık,
Bu özlem çok olmaya başladı
Neymiş be bu özlem
Seni sen yapan,
Şairi şair yapan,
Aşkı aşk yapan,
Gönül havuzunda yüzen bu,
Bu özlem de neymiş
Bakın gece yine sükût ediyor
Bulutlar bir cereyana kapılmış
Almış başını gidiyor
Avuclarimda biriktirdigim dualar,
Yön buluyor artik
İnanıyorum, evet artık gelecek
Gelecek sevdami hapsettiğim yarinlarima
Evet geliyor
Gitmemek üzere.
İşte bu yüzden
Dur desem dur, sırası değil şimdi,
Sırası değil özlem sabirsizliginin.

Süheyla Güneş