3
Yorum
5
Beğeni
5,0
Puan
801
Okunma
Seninle ayrılığın belini kırmak vardı
Şimdi her sabah kederle yüzümü yıkıyorum
Güzel bir gelecek kurmak düşlemişken
Martılar denize ayrılık şiirini okudu
Meğer denizin de gözüne bulut kaçarmış
Gönlümde tren gibi geçtiğinde öğrendim
Hatıraları yırtıp atmak istediysem de
Ellerimdeki ellerinin izini gözyaşlarımla silemedim
Yemek soframız kimsesiz bir türküyü çalınca yüzüme
Gülüşün bir bıçak gibi geçti bağrımdan
Sen bu evden yaşamayı alıp gittin diye
Mutfak, yetim bir çocuğun saçları oldu ellerime.
Ekmek, dudaklarımın arasından yürümediğinde öğrendim.
Bu harabe savruluşumun elinden tut
Ne olur gel
Yıldızlar cenazemi kaldırıyor her gece
Yatağımız onu bana getirmeden gelme diyor
| Servan Erdinç
5.0
100% (4)
Cevap Yaz