DOST KILMADI

Boşa koydum dolmadı Dolu zaten almadı
Dostluktan insanlıktan artık eser kalmadı
Onurunu satarak hiç haddini bilmedi
İhanettir meşrebi vefalı dost kılmadı

Boşa vurmuş çanağı doludan ses gelmemiş
İnsanlık denen şeyden asla nasip almamış
Her lokması haramdır karnı asla doymamış
Helali gösterecek vefalı dost kalmadı

Sokaklarda aslandır evinde olur tekir
Elham’ı bilmez kafir Cuma’da eder zikir
Nasıl çalarım diye aklında bin bir fikir
Fikri zikri bir olan vefalı dost kalmadı

Sözde ondan âlâsı gelmemiştir dünyaya
Sanırsın ki Mevlana henüz gelmiş Konya’ya
Herkes yanlış o doğru dönüp bakmaz aynaya
Baktığında kendini görecek dost kalmadı

Yürekleri sığlaştı dostu düşman görüyor
Ayakları üşürken başa çorap örüyor
Türlü türlü oyunla kele ilaç sürüyor
Zırnık diye bir yere sürülecek dost kalmadı

Boşa yormuş kendini kalmamış dinginliği
Cühelayla yol gitmiş olmamış enginliği
Kin, nefret, öfke ile tüketmiş zenginliği
Hasretle özlenecek vefalı dost kılmadı

Çağımızda ihanet kanser gibi çoğaldı
İhanet gördüysen de Efkan yaran sağaldı
Kötüler tökezlerken iyi olan yol aldı
Güvenerek birlikte gidecek dost kalmadı

Efkan ÖTGÜN