Düştüğü yeri yakmaz kasıp kavurur ateş!
Geride kalır öksüz yetim gözü yaşlı eş,
Peşinden sıralanır ana baba ve kardeş,
Bir ağızdan söylenir vatanı bölen kalleş,
Şehidi incitmeden indir mezarcı kardeş,
Yönü kıbleye dönsün ayak taşında güneş,
Düştüğü yeri yakmaz kasıp kavurur ateş!

Bu şekilde değil mi ben mi yanlış söyledim?
Şehidimin yavrusu söyledi ben dinledim,
Boğazım düğümlendi iki kelam eyledim.

Düştüğü yeri yakmaz kasıp kavurur ateş!
Mutlu günler yok olur yarınların çilekeş,
Eş dost akraba gider öksüzlük kalır kardeş,
Kaderin eder seni yalnızlığına peşkeş,
Harap bitap düşersin düşünceler keşmekeş,
Hüsran gelir de gitmez soluk geçen güne eş,
Düştüğü yeri yakmaz kasıp kavurur ateş!

Bu şekilde değil mi ben mi yanlış söyledim?
Şehidimin yavrusu ağladı ben inledim,
Boğazım düğümlendi iki kelam eyledim.


Çaylak
Umut Dünyası Karalama Şiir Defteri
Ankara - Ekim 2016