Diri cümleleri kıyıyor yarım küre:
Esrikli bir ömür desem de için için,
Yâd ettiğim o nüshada,
Bayat bir yemek tadı yine
Kırptığım cümlelerin feryadı…
En yanık ses,
Müfreze gecenin intikamı
Kovuşturduğum cellât imlerde
Es vermeye kıyamadığım her dize…

Dizlerimde yorgun bir sancı,
Afakanlar ihlal ederken gürbüz meşrebini önyargıların
Ve dirilmeye ramak kala gecenin kör, sağır vakti:
Saymaya doymuyorum adeta
Ürkünç lekeleri ki boğuk bir hezeyan kadar da
Çatık kaşlı,
Ölü sevici sezaryen kâbuslara ilişik tekil bir tekerleme.

Dün de gün de miadı dolmuş bir tefrika,
Sayısız gölge ile muhatap kara listede
Peyda olan alakasız mertebede
Yine tozutan kerameti ola ki
Feryadı süzgün bir yürekte kısılı.

Adı sanı yoksa da yok sayılmayan,
Günü birlik bir lehçeyi dolayıp da kalemine
Yiğit cümbüşün efkârında tökezlemekle eşdeğer belki de
Toz konduramadığım hayat kırsalında
Rehin tutulduğum artık hangi duyguysa
Varsın boykot etsin tecellisi yeknesak hükümlerde
Depreşen bir yarayı gitgide dağlayan…

Tümden eremezken,
Batıl itikatların tekkesi şu garip mecra:
Sol ayağımı unutup da döşemenin peşrevinde
Ola ki dilimde takılı bir kelimeyi
Hidayet bilen gönül teknem:
Sağ ayağımın ucunda garip renkli bir rugan,
Çetrefili söylemlere geçirmişken kılıfı beşer,
Sonlandıramadığım pervasız mabedimde
Soluklandığım her bir cümle:
Patavatsız isyanlar iken buyur etmekten imtina ettiğim,
Gönülsüz de olsam yaşamaya ahdettiğim.