Şairler gül dalında gizlice açan bir tutam karanfil
Doruklara özgürce kokusunu saçan bir demet kekik ve
Bir saray duvarında betonla haşır neşir olmuş bir mermer helik
istedikleri tek makam ise
Şiirler içinde buram buram
imge kokan bir beylik


Şairler fazlasıyla romantik olur
Sevgiyi Aşk-a katar romantizmle yoğurur
Şiir aşına birer fiske acı tatlı imge atar
Yüreği ile başbaşa kalınca
Divit uç gözüne gözüne batar
Hokkanın heybesine elvan türlü türküleri katar ve
sürer kervanı yıldızlara


El ayak çekilince
Aşk nağmeleri fısıldar kulağına
Usulca yerinden kalkar
Çeketinin düğmelerini kibarca ilikler
Kalemi ak saçlı sayfaların üzerinde dansa davet eder
Elleriyle narince sarar kalemin belini
imgeleri incitmeden
Saatlerce gözgöze raks eder ulu orta aleni


Şairler gündüzleri pek olmasada
Kalem kağıt ve mısralarla
Gecelerin koynunda gönüllerince yaşar
Engin dağları bir çırpıda hayallerle aşar
Dönüp arkasına baktığında
onca engeli nasıl aştığına
kendisi bile şaşar

Nafize