Sayın Dönüş hanımefendi,Ben o şiirle sizleri yanılttığımdan dolayı çok üzgünüm.Şöyle ki: Ben orada yani Amerika"sa çok konforlu bir yaşam içinde eğittim gördüm.Peki bu zulüm,.zillet ve horlanma nereden kaynaklanıyor? Türkiye"deki şartları ve geri kalmışlığın;bir türlü uygarlığı yakalayamamış olduğumuzun aşağılık duygu her an benliğimi saran adetea bir kelepçe beni katlanılmaz bir sıkınti içine sokuyordu. Hep beş liralık lastik ayakkabıyı yırtık giyme mecburiyetinde olan yurt daşlarım birtürlü gözümün önünden gitmiyordu.Ben de çok fakir bir ailenin beş çocuğundan biri olduğumdan beni çok sıkıyordu.Asker mesleğimi çok seviyor onda da başarılı olmaya mecburdum.Bütün eylence imkanları, hocalarımızın çok iyi davranmaları yanında beş yıldızlı oteller konforundaki odalarda kalıyorduk.Ama mutlu olamıyordum.Başınızı ağrıtmak istemem ama
sabrınıza sığınarak bir iki cümle daha yazmak arzusundayım.Meksika hududunda olan El Paso"dan Meksika"ya geçtiğimde biraz mutlu oluyordum Çünkü: Geçtiğim şehir Türk yemekleri yapan bir hemşehrimiz vardı.Cuma akşamları ekseri arkadaşlarla giderdik hiç pasaport sorunumuz olmaz kimliklerimiz yeterli sayılırdı. Kuru fasulye,Pirinç pilavı,cacık ve tulumba tatlısı yiyerek yurt hasreti giderirdik
Artık şirin durumunu aydınlandı diyebilirim.Bana bunları anlatma fırsatı verdiğiniz için şair ruhunuzdaki ilham daim olsun!..Saygı ve selamlarımı sunarım.S.ÜSTÜN